ಕಿರುಮದಿ ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಕಾಡುನಾಯಿಗೆ ನಾವಿಟ್ಟ ಹೆಸರು. ಅದು ತುಂಬಾ ಬ್ರಿಲಿಯಂಟ್. ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೇರೊಂದು ಹೆಣ್ಣುನಾಯಿ ಆಗಲೇ ಅಲ್ಫಾ ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದು ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಕಾಯಿಲೆ ಬೀಳುವವರೆಗೆ ಕಿರುಮದಿಗೆ ಯಜಮಾನತಿಯ ಪಟ್ಟ ದೊರಕುವ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಗಂಡಿನ ಜೊತೆ ಕೂಡುವ ಹಾಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಿರುಮದಿ ತುಂಬಾ ಮಹಾತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ನಾಯಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಧಾನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಕಿರುಮದಿ ಹಿಂಡು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗೇಬಿಟ್ಟಿತು. ಹೋಗಿ ಇನ್ನು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕಾಡುನಾಯಿ ಹಿಂಡಿನ ಇಂತಹದೇ ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತ ಗಂಡು ನಾಯೊಂದರ ಸಹವಾಸ ಮಾಡಿ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ತನ್ನ ಮರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು.

ಅದು ಮರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂಡಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ ಸ್ವಾಗತ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆಹಾರವೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂಡು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಡಿಗೆ ಪುನಃ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಓಡಿಹೋದ ನಾಯಿ ಕುಲದಿಂದ ಹೊರಗೆ. ಅವುಗಳನ್ನ ಬೌಂಡರಿಯೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕಿರುಮದಿ ತನ್ನ ಮರಿಗಳನ್ನು ಅಸಾಧಾರಣ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಾಕಿದಳು. ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಆಹಾರ ತಂದು ಸಲಹಿದಳು. ಕಿರುಮದಿಯದು ಅಸಾಧಾರಣ ಹೋರಾಟ. ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಒಂದು ಹಿಂಡು, ಈ ಕಡೆಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಹಿಂಡು. ಈ ಎರಡು ಹಿಂಡುಗಳ ನಡುವೆ ಜಾಗ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಬೆಳೆಸಿದಳು. ನಾವು ಸಿನೆಮಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೇ ಹೀಗೇ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಮರಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಗಂಡು ನಾಯಿಗಳೂ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಳು. ಒಂದು ಸಲ ಕಿರುಮದಿ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಹೋಗಿ ಗಾಯಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಳು. ಬೇಟೆಯ ಗಾಯ ಮಾರಣಾಂತಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಗುಣವಾಗುವುದು ತೀರಾ ಅಪರೂಪ. ಕಿರುಮದಿಯ ಗಾಯದಿಂದಾಗಿ ಅವಳ ಇಡೀ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಗರ ಬಡಿದ ಹಾಗಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ನಾಯಿಗಳೂ ಕಿರುಮದಿಯನ್ನು ಸಂತೈಸುವುದು, ಗಾಯವನ್ನು ನೆಕ್ಕುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ದೇವರ ದಯದಿಂದಾಗಿ ಕಿರುಮದಿ ಗುಣಮುಖವಾಯಿತು.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಿವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಜೊತೆ ಈ ಕತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದರೆ ಅವರು ನಕ್ಕು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ನಾಯಿ ಸಂಸಾರದ ಕತೆಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಆಗುವ ಅಪಾಯ ನಿಮ್ಮ ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಕ್ಕು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೇವಲ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದೂ ಕೂಡಾ ಪರಿಪೂರ್ಣವಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಅನುಭವದ ಮಾತು.

ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೇ ಆಯಿತು. ಕಿರುಮದಿ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣು ನಾಯಿಯ ಹಿಂಡು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಡಿನ ಒಳಗಿನ ಒಂದು ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನೆಲೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.ಅದೊಂದು ದಿನ ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ. ಸಣ್ಣಗೆ ಮಳೆಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಡೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಥರಾ ನೀರಸವಾಗಿತ್ತು. ಕಿರುಮದಿ ತನ್ನ ಅಲ್ಫಾಗಂಡೊಂದನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ ಬೇಟೆಗೆ ಹೊರಡಿಸಿತು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಎರಡು ಗಂಡು ನಾಯಿಗಳೂ ಹೊರಟವು.

ಈ ಎರಡು ಗಂಡುನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಈ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿರಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳು ಆಗತಾನೇ ಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದವು ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಲೈಂಗಿಕಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಲು ಅನುಮತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳು ಅಲ್ಫಾ ಗಂಡಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಪಕ್ಕದ ಹಿಂಡಿನ ಇಂತಹದೇ ಅತೃಪ್ತ ಹೆಣ್ಣು ನಾಯಿಗಳೆರಡು ಕೊಂಚ ದೂರದಿಂದಲೇ ಸುತ್ತಿ ಸುಳಿದಾಡಿ ಇವೆರಡರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಎರಡು ಗಂಡುನಾಯಿಗಳೂ ಒಂದು ತರಹದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಇರುವ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ-ಹೋಗುವ ಹಾಗಿರಲೂ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಕಿರುಮದಿಯ ಸಂಸಾರದ ಶಕ್ತ ಬೇಟೆನಾಯಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸಣ್ಣ ನಾಯಿಮರಿಗಳಿಗೂ ಅವೆರಡು ಅಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದವು. ಅವುಗಳು ಬೇಟೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ ಮರಿಗಳೂ ಕೊಂಚ ದೂರದ ತನಕ ಹೋಗಿ ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತಿದ್ವವು. ಬೇಟೆ ಮುಗಿಸಿದ ಅವುಗಳು ಮರಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಿದ ಮಿಕದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬಂದಾಗ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಅವುಗಳ ಬಾಯಿಯನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದವು ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾದ ಮಿಕದ ನೆತ್ತರ ವಾಸನೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾವು ಹೇಳಿದ ಆದಿನ ಸಂಜೆ. ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದವರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಫಾ ಗಂಡು ಮಾತ್ರ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂತು. ಮರಿಗಳು ಬೇಟೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ ಅದನ್ನು ಬಾಯಿ ನೆಕ್ಕಿ ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಬದಲು ಯಾಕೋ ಅಳಲು ತೊಡಗಿದವು. ನಮಗೆ ತಟ್ಟನೆ ಹೊಳೆಯಿತು. ಆ ಮರಿಗಳ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಆ ಎರಡು ಗಂಡು ನಾಯಿಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ಹಿಂಡಿನ ಅತೃಪ್ತ ಹೆಣ್ಣು ನಾಯಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಆ ಇಡೀ ದಿನ ಆ ಹಿಂಡು ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿತ್ತು.

ಪ್ರಾಣಿವಿಜ್ಞಾನ ಇದರ ಕುರಿತು ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ದಿನದ ಶೋಕದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಾವು ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಓಡಿಹೋದ ಆ ಎರಡು ಗಂಡು ನಾಯಿಗಳು ಕೊನೆಗೂ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಹಿಂದಿನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು

rohinihs:

February 6th, 2008 at 10:29 am
nice one. i too believe it. animals also have emotions.

ಸುಖೇಶ.ಪಿ:

February 13th, 2008 at 1:21 pm
ಕೃಪಾಕರ ಸೇನಾನಿ ಅವರ ಅಭೂತ ಪೂರ್ವ ಸಾಧನೆಯ ಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ನಿಮಗೆ ಅನಂತ ಧನ್ಯವಾದಗಳು

ಸೂರ್ಯ:

March 14th, 2008 at 10:40 pm
ಕೃಪಾಕರ ಸೇನಾನಿ ಅವರ ಈ ಸಾಧನೆ ಅಭೂತಪೂರ್ವವಾದುದು. ಈ ಸಾಧನೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ನಿಮಗ ಧನ್ಯವಾಗಳು.