“ಈಗೀಗ ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ನಮ್ಮ ಸಿನಿಮಾ ಎರಡು ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಆ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲವೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನನ್ನ ಹಿಡಿದಿಡಲು ಒಂದು ತಂಡದ ಶ್ರಮ, ಪ್ರೀತಿ ಬಹಳವೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಟಿವಿ, ಮೊಬೈಲ್, ಪೈರೆಸಿಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೋ ಏನೋ ಮುಂಚೆ ಇದ್ದ ಪ್ರೆಕ್ಷಕರ ದಂಡು ಈಗ ಕ್ವೀಣಿಸಿರುವುದೂ ನಿಜ.”
Read More
ಹಾಗಂತ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರತೆಗಳು ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತಲ್ಲ. ಬೇಜಾವಾಬ್ದಾರೀ ಅಪ್ಪ, ಇಡೀ ಸಂಸಾರದ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತ ಅಮ್ಮ, ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮ, ಮಾತಿನಿಂದಲೇ ತಿವಿಯುವ ಸಂಬಂಧಿಕರು, ಅವಳ ಹಾಡನ್ನೂ, ಕವಿತೆಯನ್ನೂ ಅನುಮಾನದ ಕಣ್ಣಿಂದಲೇ ನೋಡುವ ಸಮಾಜ, ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಯಾರ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ..”
Read More
ತನ್ನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನೆಲದ, ಮಣ್ಣಿನ ಜೊತೆ, ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದ ‘ಎಲ್ಲದರ’ ಜೊತೆ ತಾನು ಒಂದಾಗಿ ನಾನು ಎನ್ನುವುದನ್ನ ಮರೆತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಲೀನವಾಗಿ, ಬೆರೆತುಹೋಗುವ ಕ್ಷಣಗಳು ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಿಸಿತು.”
Read More
“ಅಲ್ಲಿ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಶಾಲೆ ಕಲಿತ ನೆನಪಿತ್ತು. ಗುಲ್ ಮೊಹರ್ ಹೂವಿನ ಕೆಳಗಿನ ಎಸಳನ್ನು ಉಗುರುಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು “ದೆವ್ವಾ… ದೆವ್ವಾ..” ಅಂತ ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಹೆದರಿಸಿ, ಆಟ ಆಡಿದ ನೆನಪಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ಸಂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ ಮತ್ತು ನಾನು ಬಾಡಿಗೆ ಸೈಕಲ್ ಪಡೆದು ಮೈದಾನದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಾಡಿದ ನೆನಪಂತೂ ಇನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿದೆ.”
Read More
”ಲೋಕದ ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ಪ್ರಣಯ ಕವಿಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಕೀಟ್ಸ್, ಶರತ್ಕಾಲದ ಒಂದು ಸಂಜೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನ ವಿಂಚೆಸ್ಟರ್ ಎಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ ತೊರೆಯ ಬಳಿ ನಡೆದಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಿಂದ ಬರೆದ ಕವನವೊಂದು ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.”
Read More
