ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಓಹೊ ಆಹಾ ಎನ್ನುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಒನ್ ನೇಶನ್ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದವರು ಕೊಡುವ ಅಸಂಬದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆಗಳು. ಆದರೂ ಇವು ಅನೇಕರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ, ತಲೆಬಿಸಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು ಮೀರಿಸಿದ, ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವು ವಲಸೆ-ಸಂಬಂಧಿತ ವೀಸಾ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗುರುತರ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಇದು ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ತಲೆಬಿಸಿ ತಂದಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ವಲಸೆಗಾರ ಸಂಖ್ಯೆ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರು ಮೊದಲನೆ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸ್ಟಡಿ ವೀಸಾ, ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ವೀಸಾ ವಿಧಗಳು, ಕುಟುಂಬಸ್ಥರ ವೀಸಾ ಮುಂತಾದವಕ್ಕೆ ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಿದೆ.
ಡಾ. ವಿನತೆ ಶರ್ಮ ಬರೆಯುವ “ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಪತ್ರ” ನಿಮ್ಮ ಓದಿಗೆ

ಹೀಗೇ ಒಳಗೊಳಗೇ ಹೆದರುತ್ತಾ, ಎದುರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನಟಿಸುತ್ತಾ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ನಡೆದೆ. ಹಾಳಾದ್ದು ನೋಡೋಕೆ ಎಷ್ಟು ಭಯಂಕರವಾಗಿದೆಯೋ ಅದರ ವಿಷ ಇನ್ನೂ ಭಯಂಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರ ಒಂದು ತೊಟ್ಟು ವಿಷ ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನರನ್ನ ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುತ್ತದಂತೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನನಗೇನಾದರೂ ಅದು ಕಚ್ಚಿದರೆ ಮುಂದಿನ ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನುಮದ್ದೂ ಸೇರಿಸಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಸತ್ತು ಹೋಗ್ತೇನೆ… ಹೀಗೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯುವಾಗ ನಡುವೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಾಲು ಜಾರಿತು.
ವಿನಾಯಕ ಅರಳಸುರಳಿ ಬರೆಯುವ ಅಂಕಣ “ಆಕಾಶ ಕಿಟಕಿ” ನಿಮ್ಮ ಓದಿಗೆ

ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಲಾಖೆಯ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ, ಸೃಜನಶೀಲ ಲೇಖಕರಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರಗಳ ಸುಮಾರು ಹದಿನಾರು ಸಾಹಿತ್ಯಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೌಲಿಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ, ಸಂತಕವಿ ಕನಕದಾಸ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದವರಾಗಿ, ಸಂಘಟಕರಾಗಿ ಇವರು ನಾಡಿಗೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ ಸ್ಮರಣೀಯ. ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಮೀಣ ಮೂಲವನ್ನು ಮರೆಯದೆ ಅದರ ಮೂಲಕವೇ ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸಗಳ ಸೆಲೆಯನ್ನು ಬತ್ತದಂತೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮಂತಹ ಕಿರಿಯರಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ-ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟದ್ದಷ್ಟದ್ದೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಮುಂಚೂಣಿ ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಆದರು.
ಡಾ. ಎಲ್.ಜಿ. ಮೀರಾ ಬರೆಯುವ “ಮೀರಕ್ಕರ” ಅಂಕಣ

ನನ್ನೋರಗೆಯ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಆ ಪಟಾಕಿಯನ್ನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆಯುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಊರಿನವರು ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಸಿದ ನಂತರ ಸಿಕ್ಕವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಟಾಕಿಗಳು ಶೀತ ಹಿಡಿದು ಮೆತ್ತಗಾಗಿದ್ದವು. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಸಿದರೂ ಟುಸ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನನಗೆ ಬೇಜಾರು ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. “ನಮ್ಮಪ್ಪ ತಂದ ಪಟಾಕಿಯನ್ನು ಇವರು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರಲ್ಲ” ಎಂಬ ಆ ಹುಡುಗನ ನಂಜು ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸು. ಈಗಲೂ ಹಾಗೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅಸಹಿಷ್ಣುವಾಗಿದೆಯ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ! ನಾವು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರದ್ದೇ ಆದ ಲೆವೆಲ್ ಇದೆ.
ಸುಮಾವೀಣಾ ಬರೆಯುವ “ನುಡಿನಲಿವು” ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬರಹ

ಅಪ್ಪ ತೋಟಕ್ಕೆ ಬೇಸಾಯ ಮಾಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಸೋಗೆ ಗರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ರಾಶಿ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಗುರುತಿಸಲು ಸುಲಭವಾಗುವಂತೆ ಸತ್ತ ಮರಗಳಿಗೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿದ್ದ. ಆ ದಿನ ಸೇರೇಗಾರನನ್ನು ಕರೆಸಿ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಗುಂಡಾಗುತ್ತಿಗೆ ಮಾತಾಡಿ ಮಾರನೇ ದಿನದಿಂದಲೇ ತಯಾರಿ ಶುರುಮಾಡುವ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ ಆ ದಿನ ಮಲಗಿದ್ದ. ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ಅವನಿಗೆ ಹೆಮರೇಜಾಯಿತು‌. ಮತ್ತೆಂದೂ ಅವನು ತೋಟಕ್ಕಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾಗಿದ್ದ, ಎರೆಡಾಳಿನಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ತಾನು ಬಹಳ ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತೇನೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಾಲ ತೋಟ, ವ್ಯವಸಾಯ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಗಳಿದ್ದವು.
ವಿನಾಯಕ ಅರಳಸುರಳಿ ಬರೆಯುವ ಅಂಕಣ “ಆಕಾಶ ಕಿಟಕಿ” ನಿಮ್ಮ ಓದಿಗೆ