“ಧೋ ಎನ್ನುತ್ತ ಸುರಿದ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ
ಕೊಡೆಯೊಳಗೆ ಅರ್ಧ ತುಂಬಿ
ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ್ದಾಳೆ
ಭಾರವೆಲ್ಲ ನೀರಿನಂತೆ ತೊಯ್ದು
ಅವಳ ಕಾಲ ಸುತ್ತ
ಅವಳೋ ಚೆಲ್ಲುತ್ತ
ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದೊಳಗೆಲ್ಲ
ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತು
ಚಿತ್ರ ಎದೆ ಗೋಡೆಯ ಮೊಳೆಯ ಮೇಲೆ
ತಾನೇ ಹೋಗಿ ತೂಗಿತು”-ಶರೀಫ್ ಕಾಡುಮಠ ಬರೆದ ಈ ದಿನದ ಕವಿತೆ
“ಕದ್ದ ಪೆನ್ಸಿಲ್ಲು
ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ
ಪಕ್ಕದವಳ ಬ್ಯಾಗಿಗೆ ತುರುಕಿ
ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದು ಕಳ್ಳಿಯಾಗುವುದಿತ್ತು
ಬಿದ್ದು ಸಿಕ್ಕ, ಮಣ್ಣೊರೆಸಿಟ್ಟ
ಮಾವಿನ ಕಾಯಿ
ನಾಳೆಯೊಂದು ದಿನದಲಿ
ಹಣ್ಣಾಗುವುದಿತ್ತು” -ಶರೀಫ್ ಕಾಡುಮಠ ಬರೆದ ಈ ದಿನದ ಕವಿತೆ
“ನಡುರಾತ್ರಿ ಎರಡೂವರೆ ಗಂಟೆಗೆ
ಚೀಸ್ ಬರ್ಗರ್ಗಾಗಿ
ಮೆಕ್ ಡೊನಾಲ್ಡ್ಸ್ ನ ಕಿಟಕಿ ಬಳಿ
ಸಾಲು ನಿಂತ ಸೌದಿಗಳ ಕಾರು ಕಂಡು
ನಗು ಬಾರದಿದ್ದರೂ ನಗುತ್ತಾನೆ
ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಸುಡಾನಿ ಹುಡುಗ
ಯುನಿಫಾರ್ಮಿನ ಕಿಸೆಯೊಳಗೆ
ಬೆರಳು ತಾಕಿಸಿ ಎಣಿಸುತ್ತಾಳೆ
ಫಿಲಿಪ್ಪೀನಿನ ಹುಡುಗಿ
ಸಿಕ್ಕ ಟಿಪ್ಸಿನ ನೋಟುಗಳನ್ನು
ಅಂದಾಜಿಸುತ್ತ ಹತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂದು”-ಶರೀಫ್ ಕಾಡುಮಠ ಬರೆದ ಈ ದಿನದ ಕವಿತೆ
ಒಂದು ಮಗುವಿನ ವರ್ತನೆ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ಈ ಪರಿ ನಟಿಸುವುದು ಖಂಡಿತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಚಿತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಜೆಫ್ರನ್ ಎಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದರೆ, ಆತನ ಚೇಷ್ಟೆ, ಅಕ್ವೇರಿಯಂ ಒಡೆದು ಹಾಕುವ ದೃಶ್ಯ, ಟ್ರೇ ಪೂರ್ತಿ ಮೊಟ್ಟೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಟೆರೇಸ್ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಹಾಯಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಎಸೆಯುವ ದೃಶ್ಯ, ತಾನಿಚ್ಛಿಸಿದ್ದು ಈ ಕ್ಷಣವೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಬಿಡದೇ ಹಠ ಮಾಡಿ ಕೂಗಾಡುವ ದೃಶ್ಯ, ಅವನ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ತರಲೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಸಹನೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವಷ್ಟು.
ಮಲಯಾಳಂನ “ಸರ್ಕೀಟ್” ಚಿತ್ರದ ಕುರಿತು ಶರೀಫ್ ಕಾಡುಮಠ ಬರಹ
Loading ...
