“ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ಅಂಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ
ಹಾರಾಟವೇ ಮರೆವು
ನಡೆದ ಒಂದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಮರೆವಿನ
ಹಾದಿಯ ಹಾಡಾಯಿತು
ಕಲಿಸಿದರು ಕಲಿಸಿದರು ಕಲಿಸಿದರು
ಮರೆವನ್ನೇ ಕಲಿಸಿದರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ
ಮರೆತೆ ಮರೆತೆ ಮರೆತೆ
ಮರೆತದ್ದೇನೆಂಬುದನೇ ಮರೆತೆ
ಕೆಸರ ಸಾಗರದಿ ಮೈಮರೆತು ಬೆರೆತೆ” -ಸಿ.ಬಿ.ಐನಳ್ಳಿ ಬರೆದ ಎರಡು ಹೊಸ ಕವಿತೆಗಳು

“ಆಗೊಮ್ಮೆ- ಈಗೊಮ್ಮೆ
ಬಹುವಾಗಿ ಕಾಡಿದಾಗ
ಸಬೂಬು ನೀಡಿದ್ದಾಯ್ತು
ಆದರೂ..
ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ
ಕೋಲ್ಮಿಂಚಿನಂತೆ;

ದುಃಖದ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆದು
ಕಡಲ ಸೇರುವ ಮುನ್ನ
ಒದ್ದೆಯಾದ ಹನಿಗಳ
ಸೆರಗಂಚಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಡಲೆ
ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಡಿದ
ನಿಶಬ್ಧ ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆಗಳನ್ನು” -ಶಿವರಾಜ ಅರಳಿ ಬರೆದ ಈ ದಿನದ ಕವಿತೆ

“ಸಫರ್ ನಲ್ಲಿ ದೂರದ ತನಕ ನಡೆದು ನಡುವೆಯೇ ಇಳಿದು ಅದೆಲ್ಲಿ ಹೋಗುವೆ
ನಶ್ವರವೆಂದು ಉಸಿರು ದೇಹವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಆಟ ನನ್ನ ದಣಿಸಿದೆ

ಒಡೆದ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಜೋಡಿಸಿದರೂ ದರಿದ್ರದ ಬಿರುಕು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿರುವುದು
ಸೋಲಿಲ್ಲದೆ ಅಲೆಗಳ ನಿರಂತರ ದಡ ಮುಳುಗಿಸುವ ಆಟ ನನ್ನ ದಣಿಸಿದೆ”- ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಶರೆಗಾರ ಬರೆದ ಗಝಲ್

“ಕೊಳೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ
ಕೆಸರಲಿ ನಿಂತರೂ
ಕಮಲದ ಹೂ

ಅವಳ ಕಣ್ಣು
ಕಡು ಕತ್ತಲಿನಲಿ
ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ದೀಪ” -ಸ್ವಾಮಿ ಪೊನ್ನಾಚಿ ಬರೆದ ಹಾಯ್ಕುಗಳು

“ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕದೊಳಗೆ
ನೀ ಇಟ್ಟ
ನವಿಲುಗರಿ
ಮರಿ ಮಾಡಿರಬಹುದೆಂದು ತೆರೆದೆ
ಅದು
ನನ್ನ ಸಾವಿಗೆ
ನಾನೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಬರೆದು ಸತ್ತು ಮಲಗಿತ್ತು”- ಡಾ. ದಿಲೀಪ್ ಎನ್ಕೆ ಹನಿಗವನಗಳು