ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಿತ್ಯ ದೀಪ ಬೆಳಗುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಅವನು ನನ್ನದೇ ಮನೆಯ ದಾರಿಯಲಿರುವನೆಂದು.. ದಿನವೂ ಬಾಗಿಲ ತುದಿಗೆ ನಿಂತು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ, ಇನ್ನೇನು ಅವನು ಬಂದೇ ಬಿಡುವನೆಂದು.. ಆದರೇನು ಮಾಡುವುದು.. ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವುಗಳು ಎದೆಗೆ ಚೂರಿಯಾಗಿ ಇರಿದವು.. ಈ ಅಧೂರಿ ಪ್ರೇಮ್ ಕಹಾನಿ ಇದೇ ಜನುಮಕೆ ಮುಗಿದುಬಿಡಲಿ.. ಬೇರೇನೂ ಬಯಸಿರಲಿಲ್ಲ ನಾನು .. ನಮ್ಮದಾದ ಈ ಮುಹೊಬ್ಬತ್ತ್ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲೆಂದು ಹರಕೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದೆ.. ಆ ಫಕೀರ ಜೋಡಿ ಸಲಾಮತ್ ರಹೇ ಎಂದು ಕೂಡ ಹರಸಿದ್ದನಲ್ಲ ಅವತ್ತು.. ಹಾಗೆ ಹರಸಿ ತಾಯತ ಕಟ್ಟಿದ್ದನಲ್ಲ ನಿನಗೆ..
ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಶರೆಗಾರ ಬರೆದ ಈ ಭಾನುವಾರದ ಕತೆ “ಖುಧಾ ಹಾಫೀಸ್”

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಂದು ಗುಬ್ಬಿ, ಹೌದು ಗುಬ್ಬಿ, ‘ಚಿಂವ್ ಚಿಂವ್’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ವಿಲ್ಲಾ ವೈದ್ಯದ ತೆಗೆದಿದ್ದ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಕುಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಾ ಹಾರಿ ಹೊರಬಂತು. ನಾನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಶಾರ್ಪ್ ಶೂಟರ‍್ಗಳು ತಮ್ಮ ಬೀಬೀ ಗನ್ನುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿಟ್ಟು ಸಣ್ಣ ಬಲೆಯಂತದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದರು. ಅತ್ತಲಿಂದ ಇತ್ತಲಿಗೆ, ಇತ್ತಲಿಂದ ಅತ್ತಲಿಗೆ ಹಾರುತ್ತಾ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕುಪ್ಪಳಿಕೆಯಿಂದ ಹಾರಿದ್ದೇ ಸುಜ್ಜಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಸವರಿಕೊಂಡಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೋಸ ಮಾಡಿದಂತೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗದೇ ಹಾರಿಹೋಯಿತು.
ಗುರುಪ್ರಸಾದ ಕಾಗಿನೆಲೆ ಬರೆದ ಕತೆ “ವಿಲ್ಲಾ ವೈದ್ಯ” ನಿಮ್ಮ ಈ ಭಾನುವಾರದ ಬಿಡುವಿನ ಓದಿಗೆ

ಇಂತಹ ಶ್ರೇಯಾ ಈಗ ಏಕಾಏಕಿ ಹೀಗೇಕಾಗಿದ್ದಾಳೆ? ಇದು ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಹೌದು. ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅಥವಾ ಇದು ಬರೇ ದೈಹಿಕದ್ದೇ ಇರಬಹುದು. ಬಹುಶಃ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು. ಒಟ್ಟಾರೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅನ್ನುವುದಂತೂ ಖಾತ್ರಿಯೇ. ಇಷ್ಟಿದ್ದೂ ನಾನೇನು ತಾನೆ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ? ಹದಿನೆಂಟು ಗಂಟೆಗಳ ನನ್ನ ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿಯೆಂದು ಎಷ್ಟು ತಾನೇ ಪಾಲು ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ? ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳ ಆಚೆ ನನ್ನದು ಅಂತ ಬದುಕನ್ನು ನಾನೆಂದೂ ಕನವರಿಸಿದವನಲ್ಲ. ಈ ಸಲವಾದರೂ ಒಂದು ವಾರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಿಡುವು ಕೊಟ್ಟು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೋಗಿಬರಬೇಕು.
ನಾಗರಾಜ ವಸ್ತಾರೆ ಬರೆದ ಕತೆ “ತಂತ್ರ”

ಕಣ್ಣ ಹೊಸಿಲ ದಾಟಿ ಹನಿಯೊಂದು ಮತ್ತೆ ಉಪ್ಪು ಕಡಲನ್ನು ಸೇರಿತು. ಅವನ ಜೊತೆ ಹಾಕಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, ಮಾತು, ನಗು, ಮುದ್ದು, ಎದೆಬಡಿತ, ಆಣೆ, ಪ್ರಮಾಣ, ಕಣ್ಣೀರು, ನೋವು… ಯಾವುದೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಅವನು ಅಷ್ಟೊಂದು ದ್ರೋಹಿಯಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದರ ಸತ್ಯ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ತೀವ್ರ ಭಾವಗಳು ಹೃದಯದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನಾದವನಿಗೆ ಅವನ್ನು ತನ್ನ ಸಮಯಸಾಧಕತನಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಗೊತ್ತು, ಸತ್ಯವಾಗುಳಿವ ಅವಕಾಶವಿದ್ದಾಗಲೂ.
ಆಶಾ ಜಗದೀಶ್‌ ಬರೆದ ಈ ಭಾನುವಾರದ ಕತೆ “ನೆನಪುಗಳು”